Chief Editor’s Words: Anne Vanderdonckt (Plus Magazine)

De basis van Plus Magazine (gezondheid, recht en geld, maatschappij, toerisme en cultuur en lifestyle) is sinds de lancering in 1968 ongewijzigd gebleven. Ze moet immers een antwoord geven op alle vragen van 50-plussers. Maar uiteraard spelen we in op de veranderingen die onze lezerspubliek doormaakt. Een vijftiger van nu is immers niet meer dezelfde als een vijftiger van tien jaar geleden. Denken we maar aan het feit dat deze generatie langer naar school geweest is, sterk beïnvloed wordt door het internet! Ook de maquette moet dus in de smaak blijven vallen en verfrissen we geregeld. Zo zal ons novembernummer een nieuwe look krijgen.

Moet men dezelfde leeftijd hebben als je lezers? Ik ben ervan overtuigd van niet. Toen ik begon als hoofdredactrice van Plus Magazine was ik 42 jaar, maar dat heb ik nooit als een handicap ervaren. Een goede journalist slaagt erin zich in het hoofd van zijn lezer te verplaatsen, heeft empathie. Aan de kassa staan in de supermarkt en luisteren waarover de mensen rondom u praten; dat is een geweldige bron van ideeën. Net als de lezersbrieven. Ik heb geen kinderen, zal nooit grootmoeder zijn, maar dat hindert me niet om ideeën voor psychologische onderwerpen op dit vlak te bedenken. Toen er een 5 voor mijn leeftijd kwam, is er dus niets veranderd aan mijn perceptie van de doelgroep. Tenzij misschien het feit dat ik nu weet hoe het voelt om een rimpel in de spiegel te ontdekken. 

Mijn grootste passie in dit vak is niet Plus Magazine, wel de mensen. Wat ook de drager was waarvoor ik werkte. Wat maken zij mee? In welke levensfase zitten ze? Met welke zaken worden zij geconfronteerd? Het menselijke vinden we in alle rubrieken terug. De rubriek recht en geld vind ik bijvoorbeeld geweldig. Niet om het geld, maar om het gevoelsmatige dat er steeds mee gemoeid is. Denk maar aan erfenissen.

Ik ben altijd gek geweest op magazines en vandaag vooral op M, het magazine van Le Monde. Voor mij is dat de bijbel, zowel door de keuze van onderwerpen, foto’s als de schrijfstijl. Ze zetten mensen in de spotlights, net zoals we dat bij Plus Magazine doen. En vooral: ze slagen er geweldig in om diepgang te brengen in lichte onderwerpen.

Over de toekomst maak ik me geen zorgen. Magazines zullen blijven bestaan, zeker de kwalitatieve bladen. Op internet worden we overspoeld met informatie, waardoor we soms niet weten of iets correct is of niet. Magazines hebben net de taak keuzes te maken in functie van de doelgroep, ze op een goede manier te verwerken en er een kwaliteitslabel aan te geven. Bovendien zijn ze aangenaam om ter hand te nemen en bieden ze dromen en inspiratie, gecombineerd met praktische info. Dat vind ik in geen enkel ander medium terug.

Anne Vanderdonckt, hoofdredacteur Plus Magazine

 

Ik grijp op het schap altijd naar … tonnen boeken, modebladen, Les Inrocks, Courrier International,… De andere actualiteitsbladen download ik op mijn iPad.

Ik luister naar … FIP via internet. FIP is een muziekradio van Radio France met een zeer eigen stijl. Geen reclame. En songs van zeer uiteenlopende genres, die men nergens of zo goed als nergens hoort.

Ik ben jaloers op niets. Ik ken geen jaloezie, maar ik bewonder de mensen bij Bayard die het in 1968, op het moment dat de jeugd opkwam voor zijn bestaan, aangedurfd hebben om het eerste professioneel magazine voor senioren te lanceren: Onze Tijd. Ze waren de markt jaren voor!

Het verrast me dat … ik moet blijven uitleggen aan zij die zich verwonderen over het succes van onze website dat mensen van 50, 60 en 70 niet vandaag de mogelijkheden van informatica ontdekken. Ze werkten 30 jaar geleden al op een pc.