Chief editor’s words: Raf Scheers (Eos)

De vrijheid om elke maand ‘from scratch’ een blad te maken. Dat is zonder twijfel hetgeen ik het meest geweldig vind aan m’n job. Uiteraard bent u wel wat beperkt: bepaalde thema’s moeten op voorhand vastliggen en natuurlijk hebt u een aantal vaste rubrieken en nieuwsblokken. Dat betekent dat toch nog steeds de helft van het blad elke maand van nul mag ingevuld worden.

In feit geniet ik van elk aspect dat bij het maken van een magazine hoort. Met een taak blijf ik het echter moeilijk hebben en dat is het kiezen van een geschikte cover. Maand na maand blijft het een harde keuze. De cover is immers uw uithangbord; het is dé manier om op te vallen in het schap.

Iets meer dan tien jaar geleden hebben we Eos van iets wat quasi een vakblad was, opengetrokken tot een magazine dat meer op de samenleving gericht was; dat met beide voeten in de wereld stond. Daar hoorde ook een nieuw concept van covers bij. We hebben lange tijd enkel mensen op de cover geplaatst, maar uiteindelijk was het niet meer vol te houden. We moesten onze toevlucht nemen tot stockbeelden en die zijn toch vaak zeer cliché, zeer Amerikaans.

De laatste jaren kiezen we bewust: ofwel hebben we een goed gezicht of een goed beeld van een persoon, ofwel kiezen we voor een concept, waarbij we een beeld bewerken. Dat laatste blijft echter steeds een moeilijke oefening, tenzij u technische zaken zoals een dna-structuur in beeld brengt. Maar dat staat dan weer ons verbrede concept in de weg.

Ook in het buitenland doe ik weinig inspiratie op. Onze Amerikaanse en Britse tegenhangers brengen immers duidelijk wetenschappelijk georiënteerde beelden. Het feit dat ze meer middelen hebben, betekent dus niet automatisch dat ze met betere covers komen. Al geef ik grif toe dat stockbeelden echt wel hun beperkingen hebben.

U hoort het: de juiste cover is bij Eos een moeilijke evenwichtsoefening. We betrekken er ook de lay-outafdeling en de directie bij: we overlopen de voorstellen en geven onze argumenten. Hoe meer mensen hoe meer meningen, klopt wel, maar wij werken al zo lang samen dat we echt een gezamenlijk doel hebben.

Ook de covertitels vormen op zo’n moment trouwens onderwerp van de discussie. Vaak vervalt u in negatieve headlines. Het is in een kop heel moeilijk om de nuance te brengen die we wel in het blad brengen.

We hebben heel lang de gewoonte gehad om de cover tot de laatste taak te houden. Nu proberen we het echter al in de voorlaatste week voor de afsluiting eens te zijn over het concept. Het heeft immers geen zin om zoiets te lang te laten liggen. Hoe sneller u erbij bent, hoe meer tijd u hebt om de juiste cover uit te kiezen.

Wat ik me afvraag is of het belang van een cover in het digitale tijdperk zal afnemen of net toenemen. Ik ga ervan uit dat we in de toekomst magazines meer zullen kiezen op basis van inhoud. U moet ervoor zorgen dat u online gevonden wordt en dat doet u niet met een cover, wel met opmerkelijke onderwerpen die bij een Google-search komen bovendrijven.

Raf Scheers, hoofdredacteur Eos