DE COLUMN VAN BRUNO: Native advertising, zonder complexen

Zaken die reclame af en toe verweten worden. Vaak wordt verwezen naar de gekende methode van de publireportages en publiredactionele pagina’s, maar de technieken van native gaan veel breder en zijn minder zichtbaar voor het blote consumentenoog. Je zou kunnen stellen dat we in feite beschikken over een soort van schaal, gaande van de meest assertieve boodschappen, waarbij weinig rekening gehouden wordt met de doelgroep waarop gemikt wordt, tot relevante, duidelijke en ‘neutrale’ content, binnen de context van  de geïdentificeerde doelgroep.

Die content probeert meteen een beroep te doen op de bereidheid  (en het genoegen om te delen) van invloedrijke journalisten en bloggers om de content te delen… Zij badgen de content op zijn relevantie, net als de best practices van de sector, zoals impactstudies.

Je moet respect hebben voor de klanten en met de opkomst van het consumerisme, social en search is het überhaupt uitgesloten om hen om de tuin te leiden: de 3.0 consument heeft zich de taal van de marketeers eigen gemaakt, er moest iets anders gevonden worden…

Opgepast, native advertising is geen onschuldig wapen. Net zoals conversation management in het ‘openbaar’ (op sociale netwerken) delicaat blijkt, is ook het leveren van neutrale of boeiende content een hele uitdaging, met evenveel risico’s: je kan dan evengoed met echte vakmensen samenwerken. Wie dan? Specialisten van de neutrale pen, die echter de commerciële démarche en bedoeling vatten. Logischerwijze zijn de verschillende native uitingen vooral leesbaar in gedrukte media, en op het Web – in de pagina’s van hun mobiele of vaste digitale verlengstukken.

In de vorm van sponsored content of echte partnerships op langere termijn met de media biedt native advertising merken de kans om in de kolommen het woord te nemen in aanvulling op de zogenaamd commerciële communicatie. Die laatste heeft sinds een paar jaar haar grenzen bereikt en wachten op de spontane bereidheid van journalisten of opinieleiders blijft ontoereikend en riskant. Merken moeten er dus, binnen een echt strategisch kader, in slagen om die driehoeksverhouding uit te balanceren tussen reclame die ze volledig controleren, informatie waarover ze die controle niet hebben en de derde hoek, die van de sponsored content.

Bruno Liesse, Managing Director.

Zin om de vorige column van Bruno Liesse te lezen? Klik HIER.